Χειρουργική MOHS στην Κύπρο:

Η μικρογραφική χειρουργική MOHS αναπτύχθηκε από τον Δρ Φρέντερικ Mohs το 1930 και έχει γίνει πλέον αποδεκτή, ως η πιο αποτελεσματική τεχνική για την αφαίρεση του Βασικοκυτταρικού καρκινώματος (BCC)  και Ακανθοκυτταρικού  καρκινώματος (SCC) δέρματος.

Με αυτή την τεχνική επιτυγχάνεται η ολοκληρωτική εξαίρεση της νεοπλασίας, εξοικονομώντας ταυτόχρονα υγειές ιστό. Οι έρευνες μιλούν για ποσοστό ίασης 98% ή και περισσότερο, σημαντικά υψηλότερο από άλλες τεχνικές αφαίρεσης. 

Η τεχνική Mohs διαφέρει από τις άλλες τεχνικές, στο γεγονός ότι η μικροσκοπική εξέταση όλων των ιστών γίνεται κατά την διάρκεια της επέμβασης και όχι μετά την χειρουργική επέμβαση. Έτσι  εξαλείφεται η ανάγκη να γίνει "εκτίμηση" αργότερα για το πόσο μακριά φθάνουν οι ρίζες του καρκίνου στο δέρμα. Έτσι διαφυλάσσετε όσο το δυνατό περισσότερος ιστός, που είναι πολύ σημαντικός για μια αισθητική και λειτουργική αποκατάσταση του ελλείματος.
 
Κατά την κλασσική εκτομή,  ο ορατός καρκίνος του δέρματος αφαιρείτε μαζί με 4-6 mm υγειές ιστού ( ελλειπτική τομή). Γίνεται συρραφή του ελλείματος και το παρασκεύασμα αποστέλλετε για ιστολογική εξέταση τις προσεχείς ημέρες.  Ο ιστοπαθολόγος χρησιμοποιεί την τεχνική «Bread Loafing”. Η ιστολογική εξέταση γίνεται ουσιαστικά με κάθετες τομές σε αντιπροσωπευτικά διαστήματα μέσα στο δείγμα, για να καθοριστεί αν τα όρια είναι καθαρά.

standard excision.jpg

Αντιθέτως στην τεχνική MOHS ο ορατός καρκίνος του δέρματος αφαιρείτε μαζί με μικρό όριο υγειές ιστού. Ενώ ο ασθενής είναι σε αναμονή στην κλινική γίνετε μια ειδική επεξεργασία του ιστού. Ακολούθως γίνεται η σταδιακή εξέταση του παρασκευάσματος σε οριζόντιες τομές επιτρέποντας έτσι  την εξέταση του 100% των χειρουργικών ορίων σε τρεις διαστάσεις. Αν τα όρια είναι καθαρά τότε γίνετε σύγκλιση του ελλείματος. Αν όχι, τότε η διαδικασία επαναλαμβάνεται αφαιρώντας όμως μόνο την περιοχή που περιέχει καρκινικά κύτταρα, μέχρι να επιτευχθεί μία πλήρως αρνητική ιστολογική εξέταση.

MOHS.jpg

Κυριότερες ενδείξεις για την τεχνική MOHS:
 
 1) Εντοπισμός του καρκίνου σε ζωτικής σημασίας ανατομικές μονάδες, όπου η εξοικονόμηση ιστού είναι σημαντική για το μέγιστο λειτουργικό  και αισθητικό αποτέλεσμα: περιoφθαλμικά, στην περιοχή της μύτης, περιστoματικά, στα αυτιά, στα γεννητικά όργανα και την περιoχή των χεριών και των ποδιών.

 2) Όγκοι με ασαφή κλινικά όρια ή εξελκωμένες βλάβες.
 
 3) Kαρκινώματα με διάμετρό μεγαλύτερη από 2cm.

 4) Yπoτρoπή του καρκίνου μετά τη θεραπεία ή αφαίρεση με θετικά όρια.
 
 5) Ακανθοκυτταρικά καρκινώματα υψηλού κίνδυνου η επιθετικής μορφής.

 6) Ασθενείς με πολλαπλούς όγκους στην ίδια χειρουργική περιοχή.

 7) Βασικοκυτταρικά και Ακανθοκυτταρικά  καρκινώματα που αναπτύσσονται σε ουλές ή σε περιοχές μετά από ακτινοθεραπεία.

 8) Σε νεαρούς ασθενείς αφού αναμένεται να έχουν περαιτέρω καρκίνους δέρματος στο πρόσωπο.
Created by fosetico. Powered by CloudCMS®.